Nieuws uit de media
SEIZOEN 2011/2012

Bron bndestem 12-10-2011
Ik ben niet gebonden aan een shirt, wel aan mensen.

Pas als Wim van den Berg voor een klus wordt gevraagd, stapt hij erin. Hij vindt dat clubs die hogerop willen niet bang
moeten zijn hun spelers wat euro's toe te stoppen. 'Anders kun je het wel vergeten in de dorpen.' foto's Robert van den Berge/het fotoburo
Toen de jonge Wim van den Berg op een expeditiekantoor in Rotterdam werkte, zag hij eens een Engelse vrachtwagen voorbijrijden.
Hij schreef het telexnummer van de wagen over en stuurde een bericht naar Engeland. 'Wat doen jullie?' wilde de ondernemende Van den Berg weten. "Ik kwam in contact met de familie Carman. Binnen 2,5 jaar vroeg de familie of ik voor hen wilde gaan werken in Rotterdam. Ron Carman van Brit European Transport zag mij wel zitten. Hij had vertrouwen in me en gaf me een kans." Wim van den Berg was op zijn 24e al manager bij BET. "Ik zocht in Europa ladingen voor de wagens van BET die naar Engeland terugreden. De roll-on-roll-off was toen enorm in opkomst." Van den Berg richtte later in Zeebrugge BET België op. Tot aan zijn pensionering in 2010 zou hij blijven werken voor Brit European Transport. "Ik heb altijd in de transportwereld gewerkt en met mensen. Op het laatst had ik 135 mensen in dienst. Ik weet wat je met goed teamwork kan bereiken. Ik zit graag onder de mensen en met de mensen." Van den Berg zegt: "Ron Carman leerde me het ondernemerschap. Ondernemerschap is dingen doen en er weer afstand van nemen. Als er geen vraag meer is of als er geen geld meer te verdienen is, dan ga je weer verder." Het is een filosofie die hij in het verenigingsleven ook naleefde. In Zevenbergen raakte hij in de jaren '90 betrokken bij de nieuwbouw van VV Seolto op sportpark De Meeren. Hij was al lid van de club. "Ik ben door Seolto gevraagd in de bouwcommissie. Pas als ik gevraagd word doe ik mee. Sommige mensen denken dat ik een groot ego heb, maar zij hebben het mis." Al snel werd Van den Berg gevraagd voor de voorzitterspost. Als opvolger van Frans de Waal. Hij zei ja. "Als voorzitter wilde ik vooruit. Aan de weg timmeren. Ik wilde Seolto op de kaart zetten. Zonder de spelers te betalen." Het betalen van spelers - ook wel faciliteren genoemd - heeft bij elke club waar Van den Berg actief was een rol gespeeld. In zijn tijd als voorzitter was klom Seolto op tot de eerste klasse zaterdag. De club wilde de spelers niet faciliteren. "Eén keer heb ik een keeper betaald maar toen werd ik door het bestuur teruggefloten."Van den Berg organiseerde enkele grote jeugdtoernooien voor Seolto. Jeugdteams van grote Europese clubs speelden aan de Westrand van Zevenbergen. Hij nam het eerste van Seolto mee naar Duitsland en Engeland. Van den Berg stak zijn nek uit voor de club en dat nam niet iedereen hem in dank af. In 2002 stopte hij als voorzitter. Hij kiest zijn woorden zorgvuldig: "Ik ben gestopt omdat ik me niet langer kon vinden in de verbale en fysieke houding van een aantal leden." Na twee sabatical years hoorde Van den Berg dat de jeugd van buurman en rivaal Virtus een trainer op de woensdagmiddag nodig had. Omdat hij na een hartoperatie in 1996 vier dagen werkte en op woensdag vrij was stapte hij in het nieuwe avontuur. En natuurlijk werd hij nagewezen en werd er gefluisterd bij Virtus. Per slot van rekening was hij de preses van Seolto geweest. Na enige tijd werd Leo Dietvorst trainer bij Virtus. Van den Berg kende Dietvorst nog uit de tijd dat hij Seolto trainde. Van den Berg werd gevraagd leider van het eerste elftal te worden. "Ik wilde wat doen voor de selectie. We hebben een survival georganiseerd en we zijn op reis geweest naar Tsjechië en Oostenrijk. De spelers betaalden een eigen bijdrage en ik sponsorde de rest." In het bestuur kreeg Van den Berg te horen dat dat allemaal niet nodig was. "Zo kwam ik met het bestuur in contact." Het klikte niet echt tussen het toenmalige Virtus-bestuur en de ondernemende Van den Berg. Net als bij Seolto wilde hij Virtus naar een hoger plan tillen maar werd dat niet gewaardeerd. "De plannen werden afgeblazen." Het gebrek aan waardering deed hem in 2008 afscheid nemen van de blauw-witten. Juist in dat jaar belde Martin van de Klundert van Den Hoek Vooruit uit Zevenbergschen Hoek hem. Ze kenden elkaar nog van Seolto, waar de ondernemers uit Den Hoek in het eerste hadden gespeeld. Van de Klundert vertelde dat het voetballen op sterven na dood was op Den Hoek. "Hoe zie jij dat? vroeg hij aan me. Nou, Den Hoek had geen voetballers meer tussen 12 en 18 en de spelers die er waren dreigden weg te gaan." Met Van de Klundert richtte Van den Berg de stichting Accent DHV op. "Met een snoepzak trek je geen spelers naar Den Hoek. Door spelers uit Sliedrecht, Papendrecht, Zevenbergen en Den Hoek te faciliteren kregen we een mooi elftal en promoveerden we van de kelder van de vierde klasse naar de derde klasse." Van den Berg is ambitieus en dat levert niet overal schouderklopjes op. "Een club is zoals het bestuur is. Zoals een hond is zoals zijn baas." Clubliefde? "Nee, ik hecht niet aan een shirt. Ik hecht aan mensen."
|
DHV geeft visitekaartje af met zevenklapper Auteur: door Jan van Dongen | maandag 05 september 2011 | 08:09 | bndestem |
|
ZATERDAG
DERDE KLASSE B DHV schoof in Zevenbergschen Hoek
fusieclub MZC'11 met 7-2 aan de kant. Een aardig
cadeautje voor sponsor/voorzitter-secretaris Martin
van de Klundert: "Juist die 'nieuwe' club uit
Zierikzee zou hoge ogen gooien.'' NOAD'67 won van
WHS, Tholense Boys thuis tegen Kapelle.
DHV-MZC'11 7-2
(3-1) – 1-0 Dennis Kortsmit, 2-0 Tim Slagboom, 3-1
Dennis Kortsmit, 3-1 Frank van de Helm, 4-1 Elias
Mourigh, 5-1, 6-1, 7-1 Tim Slagboom, 7-2 Fred van de
Helm. Trainer Leo Dietvorst was dik tevreden. "Hoewel
het bij rust ook al 6-1 had kunnen zijn." Tim Slagboom
toonde zich met vier goals een duidelijke aanwinst.
|